Over het museum

Museum Staphorst is hét cultuurhistorische hart van de gemeente Staphorst, waar u kennis kunt maken met het heden en verleden... lees meer

Steun museum Staphorst

Draagt u het museum een warm hart toe? Word dan vriend van Museum Staphorst. Met uw donatie kan het museum onder meer nieuwe... lees meer

Hulp gezocht

Een dagdeel in de week of meer ondersteunen bij diverse activiteiten? U bent van harte welkom! Wij zijn altijd op zoek naar een paar... lees meer

Klederdrachtshow

Tijdens de twee regenachtige dagen werd de Staphorster klederdrachtshow in de nieuwe ontvangst ruimte gehouden. Een ruimte die zich hier ook prima voor leent. Maar tijdens de derde show dag scheen de zon weer volop. De show werd weer buiten op het podium gehouden.  Alle gereed staande stoelen waren bezet

en met de stoelen van het terras erbij kon het publiek zittend de Staphorster klederdrachtshow bijwonen. Op zeer deskundige wijze wist Jacco Hooikammer een ieder te boeien met zijn uitleg over de klederdracht die al ruim tweehonderd jaar in Staphorst gedragen wordt. Vanuit de zeventiende eeuw veranderde de burgerkleding langzaam en bleef de streekdracht over in Nederland. Op verschillende plaatsen heeft deze streekdracht lang stand gehouden, maar in Staphorst is deze traditie tot op de dag van vandaag nog aanwezig. Ruim 700 vrouwen dragen de traditionele dracht nog waarvan ronde de 500 dagelijks. Ook zijn er nog twee mannen die de dracht, de jongste is inmiddels de 85 jaar gepasseerd.

 

 

 

Tijdens het showen van de kleding door kinderen, vrouwen en mannen, vertelde Jacco Hooikammer o.a. over de wijze waarop de baby’s ingepakt en gedragen werden tijdens het dopen. Deze keer met een “echte”baby erbij. De dracht bij het trouwen, de dracht tijdens de rouw en de werkkleding op het land.  De “spreekstalmeester" oogstte veel applaus en kreeg de lachers op zijn hand toen sprake was van de betekenis van jonge dames met de buul en wat een snelzeiker voor kledingstuk was. Maar ook dat de ongehuwde dames vroeger d.m.v. hun zeer kostbare kleding als een soort “uitstalkast" lieten zien wat men wel “in huis" had.   

 

          

 


Terug